Η χορήγηση του Βοηθήματος Οικογενειακής - Επαγγελματικής Αυτοτέλειας (προικοδότηση) των τέκνων των μετόχων και μερισματούχων του Μετοχικού Ταμείου Στρατού, στους οποίους ανήκουν και οι συνάδελφοι, που είναι ασφαλισμένοι στο ταμείο της πρώην Ελληνικής Χωροφυλακής, εξακολουθεί να είναι προβληματική. Ειδικότερα, τα χρήματα του ως άνω βοηθήματος, που αφορά τέκνα δικαιούχων, κρατούνται και αποταμιεύονται από το Μ.Τ.Σ. και καταβάλλονται με τη συμπλήρωση του 25ου έτους ηλικίας ή την τέλεση γάμου των τέκνων.

   Με τις διατάξεις των άρθρων 124 κ.ε. Ν. 4472/2017 καταργήθηκαν από 01-01-2017 οι μισθολογικοί βαθμοί και το προσωπικό των Ε.Δ. και Σ.Α. κατατάσσεται πλέον σε κλιμάκια, ανάλογα με την προέλευσή του, γεγονός που δημιουργεί μεγάλο πρόβλημα στην απονομή μερίσματος και στην χορήγηση του ΒΟΕΑ, καθόσον εδώ και 3 χρόνια δεν έχει προσδιορισθεί ο αριθμός των μεριδίων, που αντιστοιχεί σε κάθε κλιμάκιο. Με απόφαση του Μ.Τ.Σ. χορηγείται προκαταβολή κι όχι ολόκληρο το ΒΟΕΑ στα τέκνα των δικαιούχων με βάση το μισθολογικό βαθμό, τις αποδοχές του οποίου ελάμβανε ο γονέας -μέτοχος, σύμφωνα με τις διατάξεις, που ίσχυαν μέχρι την ψήφιση του Ν. 4472/2017.

   Πρόκειται για πρόβλημα που ταλανίζει τους συναδέλφους για περισσότερο από 3 χρόνια και άγνωστο ακόμη για πόσο χρονικό διάστημα. Όσο μάλιστα καθυστερεί οιαδήποτε ρύθμιση του θέματος το πρόβλημα εντείνεται, αυξάνεται ο αριθμός των δικαιούχων, με συνέπεια το συνολικό ποσό, που θα κληθεί να καταβάλει το Ταμείο, να είναι αθροιστικά μεγαλύτερο. Δεδομένου ότι μεσοσταθμικά οφείλεται το καθόλου ευκαταφρόνητο ποσό των 3.000 Ευρώ ανά τέκνο δικαιούχου, θα πρέπει να πραγματοποιηθεί νομοθετική ρύθμιση, ώστε να δοθεί το υπόλοιπο αυτό του βοηθήματος και μάλιστα έντοκα, αλλά κι εφεξής να καταβάλλεται ολόκληρο το ποσό στο μέλλον.

 
Ιωάννης Βεναρδής

Γραμματέας Α.ΚΙ.Δ.Α.

Αντιπρόσωπος Π.Ο.ΑΞΙ.Α.


    Συμπληρώθηκαν 53 χρόνια από το στρατιωτικό πραξικόπημα της 21ης Απριλίου 1967, που οργάνωσε ομάδα Αξιωματικών του Στρατού, καταλύοντας τη δημοκρατία στη χώρα που τη γέννησε κι επιβάλλοντας επταετή δικτατορία, η οποία έγραψε μαύρες σελίδες στη σύγχρονη ελληνική ιστορία. Συλλήψεις, διώξεις και βασανιστήρια πολιτικών, ενστόλων και δεκάδων χιλιάδων πολιτών. Κήρυξη στρατιωτικού νόμου επ' αόριστον, περιορισμός ελευθεριών, λογοκρισία, απαγόρευση πολιτικής και συνδικαλιστικής δράσης, έκτακτα στρατοδικεία, μαζικές εκκαθαρίσεις αντιφρονούντων, καθώς και πολλές άλλες αποτρόπαιες ενέργειες. Το τέλος της δικτατορίας ακόμα πιο τραγικό. Η τουρκική εισβολή στην Κύπρο και η άτακτη φυγή από την εξουσία των πραξικοπηματιών, χωρίς κανένα λαϊκό έρεισμα, διδάσκει για ακόμα μία φορά ότι ο εθνικισμός και ο φασισμός έχει συνδεθεί άρρηκτα με όλες τις εθνικές συμφορές του 20ο αιώνα.

    Η δημοκρατία δεν χαρίζεται, αλλά κατακτιέται με αγώνες και θυσίες. Η αντίσταση του λαού στο τέλος πάντα επικρατεί και τερματίζει τέτοιες πολιτικές εκτροπές οδηγώντας τους υπευθύνους στασιαστές ενώπιον της Δικαιοσύνης. Ευτυχώς, οι λίγοι νοσταλγοί της επταετίας έχουν σήμερα αποκαλυφθεί και δεν μπορούν πλέον να εξαπατήσουν το λαό. Ωστόσο, δεν συμβαίνει το ίδιο με αρκετούς κεκαλυμμένους οπαδούς ολοκληρωτικών κι αυταρχικών καθεστώτων, που επιβουλεύονται δημοκρατικές ελευθερίες και λαϊκά δικαιώματα.   

     Η Ανοιχτή Κίνηση Δημοκρατών Αξιωματικών με την ιστορική της ευθύνη, ως συνέχεια δημοκρατών Αξιωματικών, που διώχθηκαν στα χρόνια της δικτατορίας, αποτίει φόρο τιμής σε όσους μετείχαν στον αντιδικτατορικό αγώνα, εμπνεόμενη από τις πράξεις και το έργο τους, για την υπεράσπιση των δημοκρατικών κατακτήσεων. Με γνήσια συνδικαλιστική δράση συνεχίζουμε δυναμικά για την προάσπιση των δικαιωμάτων των συναδέλφων μας, σε μία εποχή που το μέλλον φαντάζει αβέβαιο, λόγω της πανδημίας του κορονοϊού. Πρέπει να είμαστε σε διαρκή ετοιμότητα προκειμένου τεθούμε απέναντι σε τυχόν μέτρα, που θα έχουν επιπτώσεις σε εργασιακό, οικονομικό και κοινωνικό επίπεδο.


Η Γραμματεία της Α.ΚΙ.Δ.Α.  



    Η Επανάσταση του 1821 αποτελεί το μεγαλύτερο σταθμό της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας, που οδήγησε στη γέννηση του νέου ελληνικού κράτους. Η κορυφαία εθνική και συνάμα κοινωνική πράξη αντίστασης ενάντια στην υποδούλωση, τον απολυταρχισμό, την αδικία και την ανισότητα. Οι ιδέες, που συντέλεσαν στην έκρηξη της επανάστασης, έχουν βαθύτερες ρίζες στις αρχές του διαφωτισμού. Ελευθερία, δημοκρατία, ανθρώπινα δικαιώματα, ορθολογισμός, προοδευτική κοινωνία. Η επέτειος της 25ης Μαρτίου έρχεται να μας εμπνεύσει και να μας δώσει δύναμη να αντιμετωπίσουμε τα προβλήματα της σύγχρονης εποχής.

    Σε αυτές τις δύσκολες ώρες, για τη χώρα μας κι ολόκληρο τον κόσμο, λόγω της πανδημίας του κορονοϊού, δίνουμε τη μάχη με ατομική και κοινωνική ευθύνη κι ακολουθούμε τις οδηγίες της επιστημονικής κοινότητας. Με διαρκή αγώνα, ανθρωπισμό κι αλληλεγγύη, μπορούμε ενωμένοι να ξεπεράσουμε τις δυσκολίες.

    Στηρίζουμε τους εργαζομένους, που συνεχίζουν και δεν εξαιρούνται από τις ΠΝΠ. Ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό, εργαζόμενοι Σωμάτων Ασφαλείας, Ενόπλων Δυνάμεων, καταστημάτων τροφίμων και φαρμάκων, μέσων ενημέρωσης, τηλεφωνικών κέντρων, διανομείς κ.α.. Είναι άνθρωποι, που εκτίθενται σε κίνδυνο και χρειάζονται έμπρακτα τη στήριξη της Πολιτείας.   

    Χρόνια Πολλά σε όλους!

 

Η Γραμματεία της Α.ΚΙ.Δ.Α.


Δυστυχώς, τη βία κατά των γυναικών και παιδιών, δεν σταματούν ούτε οι ειδικές συνθήκες εξαιτίας του κορωνοΐου.

   Η αναγκαστική παραμονή μας στο σπίτι εγκυμονεί για αρκετές γυναίκες θύματα ενδοοικογενειακής βίας ένα ιδιαιτέρως τοξικό και επικίνδυνο περιβάλλον. Δεν είναι η πρώτη και δυστυχώς ούτε η τελευταία γυναικοκτονία στη χώρα μας: Τους 3 πρώτους μήνες του 2020, 5 γυναίκες δολοφονήθηκαν, στην πλειοψηφία τους από συζύγους/συντρόφους.

   Η δολοφονία των δύο γυναικών από τον θύτη ο οποίος ήταν αστυνομικός, δηλαδή ταγμένος στην ασφάλεια της κοινωνίας μας, δεν αποτελεί οικογενειακό έγκλημα αλλά μια διπλή γυναικοκτονία, η οποία λειτούργησε ως τιμωρητική πράξη στη μη συμμόρφωση του θύματος. Για μια ακόμη φορά διαπράχθηκε από άντρα του οικείου περιβάλλοντος και αποτέλεσε ένα ακραίο έγκλημα έμφυλης βίας με θύματα δύο γυναίκες. Γνωρίζουμε καλά ότι η ενδοοικογενειακή βία γίνεται ακόμη πιο επικίνδυνη όταν οι γυναίκες εγκαταλείπουν τον σύζυγο/σύντροφο, όπως σε αυτή την περίπτωση.

   Οι περιπτώσεις των γυναικών, που δεν «ξεμπλέκουν έτσι εύκολα» από τους κακοποιητές τους, είναι καθημερινές: Γυναίκες που δέχονται καθημερινή βία και εξευτελισμό από πρώην συζύγους/συντρόφους, που τις καταδιώκουν στο δρόμο, έξω από το σχολείο των παιδιών, ακόμη και στο χώρο δουλειάς. Σε αυτές τις περιπτώσεις όμως θύματα αποτελούν και τα ανήλικα τέκνα τους.

Σύμφωνα με δημοσιεύματα, από την αρχή το σχέδιό του δράστη προέβλεπε τη δολοφονία της πρώην συζύγου του, αλλά και της στενής της φίλη, η οποία, όπως ισχυρίζεται, «έβαζε λόγια και επηρέαζε την πρώην σύζυγό του». Σε αυτή την περίπτωση, ο δράστης δεν στράφηκε μόνο ενάντια στην πρώην σύζυγο, αλλά και στον κοινωνικό της περίγυρο. Άλλωστε, μέσα στο μέρος του σχεδίου των κακοποιητών είναι η κοινωνική απομόνωση των θυμάτων τους.

   Τα ερωτήματα, όμως, για το πώς ένας αστυνομικός που φέρει όπλο έφτασε στο σημείο να κάνει διπλή δολοφονία είναι πολλά. Πολλά είναι και αυτά σχετικά με το πώς είναι δυνατόν να μην είχαν αντιληφθεί τίποτα οι συνάδελφοί του και οι προϊστάμενοί της Υπηρεσίας του. Αν και στην υπηρεσία του ισχυρίζονται ότι δεν είχαν καταλάβει το παραμικρό και ότι δεν έδινε και ο ίδιος αφορμές. Όμως τίθεται ερωτήματα, αφενός ως προς το ποιά είναι η συχνότητα, με την οποία περνάνε οι Αστυνομικοί ψυχολογικά τεστ, ώστε να κριθεί η ικανότητα να φέρουν ατομικό οπλισμό κι αφετέρου, στη συγκεκριμένη περίπτωση, πώς δεν είχε καταλάβει κανείς από το οικογενειακό ή φιλικό περιβάλλον ότι η ψυχολογική του κατάσταση ήταν προβληματική και ο θυμός και η ένταση μέσα του ήταν σε τέτοιο βαθμό, που τον οδήγησαν στη διπλή ανθρωποκτονία;

   Τέλος, αποτελεί ερώτημα και το αν είναι εύκολο για γυναίκες, που έχουν άντρες αστυνομικούς να καταγγείλουν την ενδοιοικογενειακή βία, που έχουν υποστεί από τον ίδιο τους τον άντρα στην Αστυνομία, στο οικείο Αστυνομικό Τμήμα;

   Καταλήγω λοιπόν, ότι εν έτει 2020, δεν υπάρχει η δέουσα πρόληψη των εγκλημάτων έμφυλης κι ενδοοικογενειακής βίας από την Ελληνική Αστυνομία και η λειτουργία των Τμημάτων Ενδοιοικογενειακής Βίας πρέπει να βελτιωθεί, ώστε να αποκτήσουν ουσιαστικές προανακριτικές αρμοδιότητες.

 

Βαγενά Σοφία

Γραμματέας  Α.ΚΙ.Δ.Α.

Μέλος Δ.Σ  Π.Ο.ΑΞΙ.Α &  ΕΝ.ΑΞΙ.Α